من از این رخوت بیخود ، نه گریان

و نه حتی به قدر سوزنی نالان

که بس ترسیده خندانم !

دل احمد، تنگ همان افسانه های کودکی مان است

که در آن ها بیارامیم دمی ، بی ترس از گرگی

چرا کآن جا بز زنگوله پا دارد هوای ما

هوای من ، هوای تو

هوای گرم مطبوعی که روح هیچ شیطان پلشتی نیز

نیارد عطرش آلودن